Ze waren binkies aan het maken en aan het rennen en met mekaar aan het spelen.
En ineens stonden ze stil,maar ik had gehoord dat Hans er was.En toen stonden ze doodstil,
en vanaf het moment dat Hans binnen kwam renden ze op hem af en begonnen van blijschap rond zijn benen te rennen.
Ik was zo ontzettend ontroerd het zag er zo lief uit.En toen bukte Hans zich om ze te gaan aaien,
toen zakte ze gelijk door hun pootjes en hoorde ik de kiesjes van hun malen.
Zo vertederend.
Zucht wat kan het toch zo mooi zijn.
Ik wilde dit even delen.
