kan begrijpen, die ook zielsveel van konijnen houdt.
Want thuis nemen ze mij toch niet au serieux en
vinden ze huilen om een konijn toch pure aanstellerij...
so here it goes...
Een jaar geleden hadden we twee rammetjes bij mijn vriend zijn mama,
maar toen ze groter werden begonnen ze te vechten, dus we hebben
ze nu enkele maanden uit elkaar gezet.
Wij zijn ondertussen verhuisd en ik heb een konijn hier thuis
en het andere hebben we bij zijn mama gelaten, aangezien daar
een konijnenhok gebouwd was.
Een maand geleden is dat zwarte konijntje echter ontsnapt uit zijn hok
en hij is zo snel, we konden hem echt niet meer vangen.
(hij heet quicky voor iets he, zo ne rappe...)
maar hij bleef blijkbaar in haar tuin en de mama vond dat wel leuk,
want nu konden haar hondjes daar achteraan hollen en moest
ze dat hok niet meer schoonmaken.
En dat konijn ging in zijn hok eten, maar ze sloot hem niet terug op,
ze gunde hem zijn vrijheid.
En wij maar zeggen dat hij zou doodgaan, van de koude,
van honger, van wilde dieren, auto's, weet ik veel...
maar ze wilde niet luisteren.
Ze was gisteren nog aan het stoeffen dat hij in zijn hok lag
te zonnebaden, maar ze liet het los...
Wel toen ik daarstraks terugkwam van de kinesist reed ik
toevallig voorbij die ma haar straat...
ik zag iets zwarts op de straat liggen... een aangereden dier,
toen ik er naast reed (ik rijd altijd op het andere baanvak, niet over een dier)
herkende ik ons konijntje... twee zwarte oren, zwart konijntje
en een wit vlekje op zijn buik...
ik ben nog naar haar tuin gelopen, mezelf inbeeldend dat het konijntje
daar zou rondlopen, dat het niet echt was wat ik had gezien...
maar het was wel echt

mijn konijn is dood, aangereden, omdat zij mij niet wilde geloven
dat je een konijn beter in een hok houdt, om het te beschermen...
ik heb al twee katten verloren die zijn aangereden,
telkens heb ik ze gevonden, en nu ons konijntje op dezelfde manier...
ik had liever gehad dat ze mij hadden "wijsgemaakt" dat het was weggelopen,
of dat het gewoon zou gestorven zijn in de tuin ofzo,
maar toch ni zo opgengereten op de straat????
ik hoop dat jullie dit nooit moeten meemaken,
want het is echt geen prettig zicht.
Kus,
Nathalie




ik vind het zo erg van u konijntje ik heb ook een konijntje gehad hij is eergisteren gestorven het was echt zo een lieveke hij gaf lekjes en hij deed altijd keppe met mij maar toen ik opstond vond ik fluffy in zijn konijntje dood ze lag daar zo stijf en ze had koud ze stierf waarschijnlijk 's nachts maar nu heb ik een ander konijntje ik heb fluffy begraven in mijn tuin ook al mag dat niet ik hou echt zoveel van haar ze was maar 1,5 jaar oud toen ik fluffy mocht hebben was ik aan het wenen van blijheid maar nu moet ik wenen van verdriet ik heb een beetje haar geknipt van fluffy en een foto gekopieerd en ik stak haar haar in een zakje en vanaf nu neem ik haar altijd mee