Ze had een tumor in haar buikje en was helaas niet meer te helpen.
En na een dag flink huilen en overwegen,hebben we besloten om haar te laten inslapen,omdat ik haar meer pijn wilde besparen.Ze was al een week bij de DA er was totaal geen verbetering ze werd alleen maar slapper,en zieker.
En zo wilde ik haar ook niet laten lijden.
Minnie was een heel lief konijntje,en zeker na haar sterilisatie was ze nog liever geworden.
Van haar heb ik ook als enige altijd een wasbeurt gekregen,ze kon me oneindig lang wassen.
Ik mis haar nog elke dag,vooral als ik naar Puk kijk,want hij is toch in haar plaats gekomen.
Maar ik voel me niet meer schuldig erover,ik weet dat ik er goed aan heb gedaan.
Hier nog een foto van een uurtje voor ze is ingeslapen.Ze is de hele middag bij me gebleven en ze was door en door koud.Ik had haar in een warme deken gewikkeld.
En deze foto is een mooie herrinering voor mij aan mijn lieve Minnie.





